Ας κάνουμε σημαία τα ιδανικά μας

«Ας κάνουμε σημαία τα ιδανικά μας!»
Στo πλαίσιo του Σχεδίου Δράσης με τίτλο «Σχολικός Εκφοβισμός: Ας ακούσουμε και ας δράσουμε, γιατί μας αφορά…», με την ομάδα των εκπαιδευτικών που υλοποιούμε το συγκεκριμένο πρόγραμμα, και με τους/τις μαθητές/μαθήτριες μας, προσεγγίσαμε τον όρο του «Σχολικού Εκφοβισμού». Εστιάσαμε σε ιδανικά και έννοιες, με στόχο να εμπνευστούμε και να υιοθετήσουμε μια θετική στάση ζωής που αποκλείει τη βία σε κάθε μορφή της.
Έχοντας πλαισιώσει το θέμα θεωρητικά και με τη δύναμη που χαρακτηρίζει την Τέχνη και ειδικότερα τη διδασκαλία μέσω αυτής, δημιουργήσαμε ένα εικαστικό έργο το οποίο μπορούμε να περιγράψουμε με μία φράση «Κάναμε σημαία τα ιδανικά μας!» .
Πρόκειται για ένα έργο συμβολικό, με λειτουργικό και βιωματικό χαρακτήρα, μη-τιμωρητικό και συγκεκριμένα για μία εγκατάσταση στον χώρο του σχολείου. Μία σημαία! Μία σημαία κατά της ενδοσχολικής βίας, που δηλώνει ρητά τη θέση του
σχολείου μας απέναντι σε αυτή και συμβολίζει τα ιδανικά μας. Αντιπροσωπεύει τον σεβασμό μεταξύ των μαθητών, την αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου, την ενσυναίσθηση, τη φιλία, την αγάπη. Όλες αυτές οι έννοιες, έχουν αποτυπωθεί με χρώμα,
επάνω στη λευκή επιφάνεια της σημαίας ως «λέξεις που αγαπούν»! Έχουν τοποθετηθεί περιμετρικά του κέντρου, στο οποίο σχεδιάσαμε σε ασπρόμαυρους τόνους, το σύμβολο του σχολείου μας, τη Σφίγγα !
Το λειτουργικό-τελετουργικό μέρος της σημαίας, έχει να κάνει με την έπαρση σε «καιρούς ειρήνης» και την υποστολή της σε μεσίστια θέση, σε περιστατικά σχολικού εκφοβισμού. Πιο συγκεκριμένα, αν υπάρξει κάποιο περιστατικό ενδοσχολικής βίας, η
σημαία μας θα υποστέλλεται σε μεσίστια θέση, συμβολίζοντας τη λύπη μας, για μία μέρα. Αυτό που ακολουθεί, δεν είναι κάποια τιμωρία φυσικά, αλλά μία ουσιαστική προσέγγιση ενεργητικής ακρόασης. Μία πραγματικά εκ βαθέων συζήτηση επάνω στο δυσάρεστο θέμα που έχει προκύψει, ώστε να εμπεδωθεί και εντυπωθεί το γεγονός, ως μία λάθος επιλογήαπό κάθε άποψη!
Έχουμε χρέος, να δημιουργήσουμε ένα σχολείο όπου όλοι οι μαθητές/μαθήτριες ανεξαιρέτως, όχι απλά να αισθάνονται ασφαλείς, κάτι το οποίο είναι αυτονόητο, αλλά το κάθε παιδί ξεχωριστά, να βρει τη θέση του μέσα σε αυτό! Ως εκπαιδευτικοί οφείλουμε,
ίσως περισσότερο από ποτέ, και δη στο υπάρχον κοινωνικό πλαίσιο, να εστιάσουμε στη μετάδοση ιδανικών και αξιών! Να δείξουμε στους μαθητές μας, ότι υπάρχει φως μέσα στο σκοτάδι! Οφείλουμε να τους δείξουμε τον δρόμο! Τον τρόπο να είναι ανθρωπιστές. Να είναι άνθρωποι με ενσυναίσθηση, δημοκρατικοί και δίκαιοι, με αποδοχή και σεβασμό απέναντι στο διαφορετικό. Οφείλουμε να τους εμπνεύσουμε! Και ας εμπνευστούμε και εμείς από εκείνους!
Ευχής έργον και σκοπός μας, είναι η σημαία μας να κυματίζει ψηλά καθ’ όλη την διάρκεια της σχολικής περιόδου!
Δημοβίτη Αφροδίτη , Εικαστικός